Doğumumuzla başlıyor aslında, belki de doğumumuzdan da önce. Sıcacık bir ortamdan, her şeyin tanıdık ve güvenli olduğu bir yerden ayrılıyoruz. Doğduğumuz an, ilk karşılaşma, ilk nefes, ilk ağlama aslında hayattaki ilk "zorlanmamız ve büyümeye başladığımız ilk gün.

Beşikte kalkmak isteyen, ağlayan bir bebek var, annesi geliyor, hoop! aldı kucağına..

Kreşte dışlanmış, oyuna alınmamış bir çocuk, babası gitti öğretmenle konuştu. “Söyleyin diğerlerine bizim çocuk çok üzülüyor..”

Birinci sınıfta harfleri öğreniyor bir başka çocuk, anne işten gelmiş evde yemek yok, ödevler yetişecek, E,L,A harfleri, yazılacak bir sayfa dikteler bekliyor. Masanın başında oturamıyor çocuk, çok sıkılmış, çok zorlanıyor, “eeh” diyor anne tamam, gel beraber hızlıca yazalım, git sonra..

Tablet süresi var bir diğerinin, toplamda bir buçuk saat. Geçti tabi süre, baba kapat dedi kapatmadı, bir daha hatırlattı kapatmadı, baba da bastı tuşuna kapattı, aldı elinden tableti. Koptu kıyamet. Ağladıkça ağladı.. Tamam, dedi baba, niye ağlıyorsun, oyna yarım saat sonra sen kapatır getirirsin.

Büyüdü sınavlara girecek, saçmalama dendi ne var bunda kaygılanacak, alt tarafı bir sınav, halledersin!

Sevgilisinden ayrıldı, boşver senin gibisini nereden bulacak, zaten o giydiklerini de hiç gözüm tutmamıştı.

Mezun oldu iş yok, her gün yeni bir bildirim, iş ilanları.. Buna da başvur, KPSS’yi atlama, bakanlıkların alımı varmış..

Ne tatlı çabalar değil mi? Hiç üzülmesinler, hemen çıksınlar o zorlu durumlardan ister hep ebeveynler. Ne kendileri kalabilir onların üzüntüsünü görmekte ne de çocukları bırakırlar. Alır, çıkarırlar. Çocuklar da derin bir oh! Sonra büyüyorlar, çıkmak istiyorlar kalamadıkları tüm o zorlanmalardan. Biri gelsin çeksin alsın istiyorlar, böylesi çok da konforlu bu arada, öyle öğrendi çünkü, başka bir deneyimi yok o zorlanmalara bakmaya dair.

Ama kötü haber, yetişkin olmak sorumluluk almak demekse, sıra o çocuklarda!

Peki şunu yapmak nasıl olur?

Tek parmağınızla tutsanız kalkmak isteyen bebeğin elinden kaldırmayı denese poposunu size tutunarak?

- Eylül